Vrije wil of niet?…

Als alles een is, alles in wezen niet verschillend. Dan zit het verschil in de vorm. Zoals een kapotte pc en een kapot glas.
Als alles een is en er geen verschil is omdat alles uit dezelfde bron komt. Zit het verschil in hoe wij een beschimmelt broodje ervaren en een rotte appel.
Alles iedereen ontwaakt is, iedereen gelijk, alles gerealiseerd. Dan zit het verschil in hoe wij liefde ervaren. Hoe wij een vriendelijk woord ervaren.
Als er enkel nu is, geen verleden en toekomst. Dan zit het verschil voor ons in een klein plantje en een boom.
Als alles gebeurt, we geen invloed hebben, geen keuze. Dan zit het verschil in de vraag: Wil je patat of een bord aardappelen?
Als er geen goed en kwaad bestaat. Dan zit het verschil in wat het ANP plaatst:: http://www.hartvannederland.nl/aanbevolen/2017/woede-en-verontwaardiging-dood-anne-faber/
Als er geen hoop en toekomst bestaat. Dan zit het verschil blijkbaar in die glimlach van die ander.
 
Alles wat krom is kan het denken recht praten of net andersom. Daarom kan het Antwoord niet echt liggen in ons denken.
In liefde bestaat er geen vrije wil omdat liefde enkel zichzelf bewust is. Maar hier kun je dus anders over denken.
In liefde is er enkel dat, wat we rechtstreeks gewaar zijn, zonder de filter: dat er wel- of geen vrije wil is.
Dat er wel- of geen vrije wil bestaat, is niet de vraag. Maar dat we onszelf kennen als liefde.

Liefde of verlichting is geen idee

Jij bent liefde. Liefde als idee ontstaat bij twijfel en gebrek aan inzicht. Als Christus het licht in de wereld is, dan is jouw licht echt niet anders. Er bestaan niet twee lichten. Dat wat goddelijk is, is een.
Zoals de ruimte in een stenen kruik niet anders is dan de ruimte buiten de kruik. En die zogenaamde afgescheiden ruimte bestaat slechts door de kruik. Ons ego creëert deze illusie van innerlijke afgescheidenheid.
Als de stenen kruik breekt (hoe groot of klein ook) blijkt overduidelijk dat de innerlijke ruimte in werkelijkheid altijd hetzelfde is geweest als de uiterlijke ruimte. Dat geldt voor alle ruimtes, in hoeveel stenen kruiken ook.
De verlichting van een Boeddha is jouw verlichting. De vrede van deze verlichte is jouw vrede. Er bestaat in werkelijkheid maar een vrede.
Natuurlijk kun je iemand buiten jouzelf als groot ervaren en aan jezelf twijfelen maar als je jezelf echt begrijpt: is buiten binnen en binnen buiten.
De zoon van God dat ben jijzelf.
De Boeddha dat ben jijzelf.
Als liefde een idee is, dan is er ook nog altijd haat. Want als idee probeer jij je haat te beteugelen, niet waar? Waar liefde gerealiseerd is, kan haat niet zijn.
Het is goed Jezus te vinden. Maar ook hij zei: Jij bent het zout der aarde en het licht der wereld. … Je kunt niet meer worden dan je meester maar wel gelijk aan hem. Blijkbaar is deze boodschap vergeten door christenen en geeft hun aanbidden van de Heer hun meer vrede. Maar omdat de Heer niet altijd ervaren wordt, omdat je niet altijd denkt aan Jezus, omdat Jezus zich niets steeds openbaart aan jou, van minuut tot minuut ontstaan er leemtes waarin jij niets ervaart. Maar als jij ook gelijk bent aan hem, dan zullen deze leemtes verdwijnen. Dan wordt je geheel verlicht. Maar als je ook maar de kleinste twijfel ervaart betreffende deze waarheid, blijf je hopen op hem, die je Jezus noemt, jouw redder.
Ook boeddhisten kunnen dag in dag uit mediteren op de Boeddha maar dat doet ook niet de leemtes in hen voorgoed verdwijnen.
Zelfs als je Jiddu Krishnamurti zegt te prefereren, die geen volgelingen had en geen autoriteit wilde zijn, kan het toch zo zijn dat je de afwezigheid van hem en de afwezigheid van zijn leringen als akelig ervaart. Dat je het liefst er altijd vol van zou willen zijn, is het niet zo voor iedere zoeker?
De twijfel dat je afgescheiden bent van God doet juist alle ervaringen in stand houden als zeer belangrijk voor jouw ziel als mens hier op aarde. God afwijzen heeft geen zin maar je zelf niet kennen ook niet. Als jij echt de innerlijke ruimte bewust wordt en niet alleen die uiterlijke ruimte, zullen deze samen gaan. De uiterlijke leraar verwijst altijd naar de innerlijke leraar. En de innerlijke leraar wijst de uiterlijke leraar in zijn licht niet af. Je kunt niet Krishnamurti (bewust) afwijzen en zelf verlicht zijn. Het licht kan namelijk niet zichzelf afwijzen.
Als Jezus jouw leven verlicht, dan is jouw liefde voor hem geen andere liefde dan zijn liefde voor jou. Dit zien en echt begrijpen, doet iedere grens verbleken en verdwijnen.
Er is slechts enkel licht. Dat wat we zijn.

Gevoelig voor wat is

Muziek op de achtergond en brommende geluiden van boren, vullen deze kamer waar ik zit.
Het weer buiten is triest maar niet zo triest als de digitale kranten, het nieuws.
Het nieuws wat allang geen nieuws meer is: Weer een andere en zogenaamde betere film, weer oorlog of een oorlogsdreiging, weer…
Men laat zich maar aanpraten dat agressie normaal is: dat het doden van mensen en dieren normaal is.
Zelfs mensen die beweren de boodschap van non-dualiteit te hebben begrepen, poetsen alles weg onder het mom: Alles is een. Buiten drugs is deze mentale truc geniaal om vooral niet te zien en te voelen wat er is.
Zelfs Jezus en Sri Ramakrishna zeiden niet van deze wereld te zijn maar uit niets blijkt hun ongevoeligheid. Zo is dat ook Ramana Maharshi.
Tegenwoordig wordt er beweerd, zogenaamd bewezen, dat je het brein bent. Dat alles slechts chemie is. En zo worden we vanzelfsprekend minder verantwoordelijk en ziellozer.
Fijngevoeligheid omvat alle schoonheid in deze wereld, zonder deze schoonheid dan vervolgens te willen uitbuiten.
Liefde vrij van conditionering maakt ons vrij. Gevoelig voor wat is.

 

God is liefde

Hij zei, er zullen mensen zijn die in mijn naam grote dingen zullen doen, zoals mensen genezen. En toch zal ik tegen hen zeggen: Ga weg van mij goddelozen. Waarom? Omdat ze zich niet houden aan de wet van: Heb God lief en je naasten.
Geen geloof is belangrijker dan liefde.

Liefde is de Weg, de Waarheid en het Leven…
Jezus is niet God, ook al geloven christenen daar graag in.
Pas in de vierde eeuw na Christus werd Jezus geaccepteerd door de kerk als de nieuwe God.
Jezus zei tijdens zijn leven: Alleen God is goed.
Hij bad ook tot de Vader.
Zijn heelheid, onverdeeldheid met de Vader, drukte hij uit in zijn zoonschap. Het vlees kan het niet beerven maar de mens moet opnieuw geboren worden in en door de geest. Hij leerde dat iedereen een kind van de Vader kan zijn.
Maar zijn zoonschap werd steeds meer als iets unieks gezien. Terwijl hij leerde: Je kunt wel gelijk worden aan mij maar niet meer. Uiteindelijk werd ie door de kerk uitgeroepen tot God. ‘Jezus is God.’ Terwijl God een is. Geen gezin heeft.
Moslims vermoorden over de hele wereld christenen en bekeerde moslims tot Jezus. Omdat zij geloven in dat een mens God is.
God mag zich dan kunnen openbaren in een mens. Een mens mag dan geinspireerd kunnen worden door de Heilige geest. Maar geen mens is God zelf. Alleen onze geest is een. Want in werkelijkheid is er maar een geest. De geest van Waarheid en Liefde.