Spirituele dictators?!

Het zoeken naar verlichting heeft niets te maken met het zoeken of het accepteren van autoriteit. Zelfs de grote Boeddha zei: ‘Je moet niets van mij aannemen, alleen maar omdat ik het zeg. Ik nodig je uit om mijn leringen te onderzoeken op waarheid.’
Wie als een god wil aanbeden worden, is geen licht voor zichzelf en zeker niet voor iemand anders. Maar met reclame en een flinke dosis charisma kun je behoorlijk ver komen, zoals blijkt uit de documentaire: Kumare.
Ook zei de Boeddha: ‘Een wijs mens leert zelfs van een dwaas.’ Ook dat blijkt uit die documentaire. 
Je vindt zat autoriteiten binnen de georganiseerde godsdiensten. Maar omdat je de Waarheid niet kunt organiseren, kun je deze georganiseerde bendes gerust naast je neerleggen, vind ikzelf.
Jiddu Krishnamurti zei dat liefde voor de Waarheid genoeg was. Ook vertelde hij, dat de Waarheid een land is zonder paden. Geen techniek, geen methode, geen traditie,…
Over een spirituele gids zei hij: ‘Je hoeft toch iemand niet te gaan aanbidden, omdat ie je de weg wijst?’ Hijzelf had geen volgelingen,…
Maar als een leraar geen autoriteit is of wil zijn, dan maakt dat van hem/haar nog geen watje. Sommige leraren zijn een erg lange en moeilijke weg gegaan,… voordat ze ‘ vonden wat ze zochten’, niet waar?
En je hoeft geen schaap te zijn als je iemand (na)volgt. Wees gewoon eerlijk met jezelf. En oprecht naar de ander.
De Boeddha zei wel, dat de eerste stap vertrouwen is, want hoe kun je zijn leringen echt in alle openheid onderzoeken zonder vertrouwen? Je gelooft namelijk in de leraar als iemand die mogelijk een stapje verder is, dan jezelf. 
Zinloze discussies wijzen op wantrouwen. Maar alles als zoete koek aannemen, wijst op domheid.
Meestal denken we zwart wit. Het afwijzen van een ontwaakt mens of het aanbidden van zo’n mens mist ieder doel.
De Boeddha en Krishnamurti zeiden: ‘Wees een licht voor jezelf.’ En toch waren zij daar om naar te luisteren,…

Verkrampt…

…En daardoor niet innerlijk verlicht.
We denken, geloven dat we innerlijk anders zijn dan Jezus, Boeddha, God, Krishnamurti,… Misschien dat we wel tot bloei kunnen komen maar dat er nu geen sprake is van non-dualiteit tussen beiden.
We denken, geloven innerlijk iets anders te ervaren dat minderwaardig is aan – bijvoorbeeld – de grote Boeddha.
Jij bent niet Dat/Het/Hem. In ieder geval niet nu.
Maar het kan ook zo zijn dat je daar wel in gelooft. Dat je gelijk bent aan bijvoorbeeld Jezus, God. En dat je om die reden hem/hen echter van je afduwt. Want je hebt immers genoeg aan jezelf.
Maar als je nu eenmaal nooit genoeg hebt aan jezelf. En dat je toch volkomen gelijk bent aan…. Wat dan?
Dan ben je nimmer afgescheiden van dat wat je buiten jezelf ervaart. Dan is de innerlijke ervaring van ‘jezelf’ niet anders dan als je bijvoorbeeld denkt aan ‘de grote Boeddha’. Dan zij twee een.
Alles wat we buiten onszelf geestelijk heiliger/groter/reiner/verlichter/… achten dan ons zogenaamde nietige zelf, is slechts een symbool, een verwijzing naar Dat/Het/Wie we werkelijk Zijn. Maar dat moet je natuurlijk wel echt begrijpen, zien.
De uiterlijke Jezus of Boeddha die jij zo als bijzonder ervaart, is niets anders dan de ervaring van jeZelf, hier en nu. Maar dan via een omweg. Als je dat echt direct waarneemt. Is er een openheid die jouw innerlijk en de gehele hemel omvat. Dan is binnen en buiten een. Dan ervaar je enkel Het. Dan maakt het niet uit dan, je op dat moment verrukt bent door de woorden van de Boeddha. Of door een video van J. Krishnamurti enthousiast bent. Er is enkel Dat. Hoe je Dat ook ervaart, er is enkel Dat. Boeddha is Dat en jij bent Dat. Of dat je nu enkel alleen bent en nergens aan denkt. Dat, is niet-twee.
Daarom is het van groot belang (jouw) alle goede leraren te omhelzen. En daarbij ook jezelf te omhelzen.
Het licht komt tot ons door bijvoorbeeld een leraar. Maar er is ook sprake van een innerlijke leraar. Er is geen onderscheid tussen beiden. Hoe goed je je ook voelt van binnenuit, enkel door eigen inspanning, wijs nimmer het licht af wat van buitenaf naar jou komt. En hoe groot een licht ook moge zijn van buitenaf naar jou toe. Jij bent en blijft altijd verantwoordelijk voor je eigen leven.
Met andere woorden: Je kunt niet om jezelf en de ander heen. Samen zijn zij een. En nimmer gescheiden geweest. Er is enkel maar een licht.
Wie onafhankelijk wil zijn, is en blijft verkrampt.
Wie afhankelijk denkt te zijn, is en blijft verkrampt.
De Waarheid is totaal. Open. Een.
Verlichting omvat de uiterlijke en innerlijke meester/leraar/God. Deze kunnen enkel als twee worden ervaren in en door onwetendheid. In vreugde de innerlijke leraar ontdekken is gelijk aan in vreugde de uiterlijke leraar ervaren. Wie dus tegen een Jezus, Boeddha, et cetera is, is eigenlijk tegen zijn eigen volledige, totale verlichting zonder verkramping. Wie tegen eigen verantwoordelijkheid is, zit in hetzelfde schuitje.
Kijk naar jezelf. Kijk naar de ander. Zij zijn een en daarin ligt de verlichting. 😉