Een licht voor jezelf

God is een licht voor onszelf. Maar ook wordt er gezegd dat we een licht voor onszelf kunnen zijn.
Jiddu Krishnamurti zei: Wees een licht voor jezelf.
En in de Bijbel staat: God is licht.
Wie het licht heeft, wandelt niet langer in duisternis.
Misschien ken je wel het gevoel om in donker te wandelen ergens alleen. Dan ben je blij als het weer licht(er) wordt zo rond 04:00 uur. Dan beginnen ook weer de vogeltjes te fluiten. Het gevoel van afgescheidenheid is vooral voelbaar als het donker is.
Licht is ook liefde. Zij zijn blijkbaar een.
Iemand de een BDE heeft gehad praat daar weleens van. In de duisternis een licht te hebben moge ervaren. En dat licht was ook liefde.
Het is geen tijdelijke ervaring. Ook al kun je hem nu niet hebben. Het licht zelf is niet tijdelijk. Wolken voor de zon betekent niet dat er geen zon meer is.
God is waarachtige zelfkennis. Want net als een goed boek, blijft deze in niets gehuld totdat er sprake is van licht.

Zoeken naar een oplossing

Het zoeken naar een oplossing…
Is het hier en nu ontvluchten.
Zijn vraagt vertrouwen. ‘Zijn’ zou je ook liefde kunnen noemen.
Sta liever stil bij de vraag, in de plaats van een antwoord proberen te vinden op de vraag.
Liefde is namelijk altijd het antwoord, en zoiets ligt namelijk dan niet in de toekomst.
Het lijkt erop dat mensen wel een antwoord willen hebben voor hun problemen in deze wereld maar niet willen liefhebben.
Als je de liefde vergeet in je leven lijkt het erop dat je dan gaat zoeken naar antwoorden.
Iemand die liefde ervaart, heeft geen vragen. Levensvragen, zoals hoe kan ik de wereld redden, helpen?
Ook dit lijkt natuurlijk op een antwoord, deze uiteenzetting. Maar geen antwoord tegenover een vraag. Kijk in de vraag, kijk naar… waarom je de wereld wil helpen. Innerlijke vrede laat alle vragen simpelweg verdwijnen.

Ongeconditioneerd bewustzijn

Wanneer binnen en buiten een zijn, ben je hier en nu aanwezig. Het lichaam echter leeft altijd in het verleden-heden-toekomst, omdat de zo hetende body-mind tijd gebonden is. Bijvoorbeeld: Een nare ervaring doet je aan gisteren (verleden) denken en je lichaam voelt dat ook, zulke gedachten, niet waar? Ook kan je vervolgens dan verlangen naar een lekker stuk chocolade, dat je dan nu (heden) wilt pakken. Ook kun je dan denken dat je nog genoeg chocolade hebt voor morgen (toekomst).
Maar op de vraag: Wie ben ik? Volgt een ander antwoord, dan dat wat hier boven in een tijdlijn staat beschreven.
Het ongeconditioneerde bewustzijn kan zich legen van tijd, is in werkelijkheid tijdloos. Zoals een natte hond, het water van zijn vacht afschudt. Of zoals een duiker opduikt boven het water en dat wat onder is in 1x achter zich laat. Of een spiegel die vol kan zijn maar in het donker leeg.
Dat wat je werkelijk bent, is als een lotus die zich heeft ontworsteld aan de modder en het water zelf en enkel dan vol is van de zon, die op hem schijnt.
Dat wat we werkelijk zijn heeft geen conflict met buiten, en dat wat buiten is, is niets anders dan wat binnenin jou is. Er is niet-twee. Alleen de zeepbel zelf creëert een grens/wand, niet zijn inhoud of de ruimte buiten de zeepbel. Ruimte is een. De zeepbel is de illusie van de mind, de mind zelf.
Bewustzijn gaat niet over een ik, een persoon met een bepaalde afkomst en toekomst. Want dat is de zeepbel. Is het niet zo?
Ongeconditioneerd bewustzijn omvat God en god. Oceaan en druppel. En zij zijn nimmer twee geweest. Alleen de zeepbel denkt dat er ruimte in en buiten hem bestaat. Ruimte zelf is gelijk aan ongeconditioneerd bewustzijn. 🙂

Verkrampt…

…En daardoor niet innerlijk verlicht.
We denken, geloven dat we innerlijk anders zijn dan Jezus, Boeddha, God, Krishnamurti,… Misschien dat we wel tot bloei kunnen komen maar dat er nu geen sprake is van non-dualiteit tussen beiden.
We denken, geloven innerlijk iets anders te ervaren dat minderwaardig is aan – bijvoorbeeld – de grote Boeddha.
Jij bent niet Dat/Het/Hem. In ieder geval niet nu.
Maar het kan ook zo zijn dat je daar wel in gelooft. Dat je gelijk bent aan bijvoorbeeld Jezus, God. En dat je om die reden hem/hen echter van je afduwt. Want je hebt immers genoeg aan jezelf.
Maar als je nu eenmaal nooit genoeg hebt aan jezelf. En dat je toch volkomen gelijk bent aan…. Wat dan?
Dan ben je nimmer afgescheiden van dat wat je buiten jezelf ervaart. Dan is de innerlijke ervaring van ‘jezelf’ niet anders dan als je bijvoorbeeld denkt aan ‘de grote Boeddha’. Dan zij twee een.
Alles wat we buiten onszelf geestelijk heiliger/groter/reiner/verlichter/… achten dan ons zogenaamde nietige zelf, is slechts een symbool, een verwijzing naar Dat/Het/Wie we werkelijk Zijn. Maar dat moet je natuurlijk wel echt begrijpen, zien.
De uiterlijke Jezus of Boeddha die jij zo als bijzonder ervaart, is niets anders dan de ervaring van jeZelf, hier en nu. Maar dan via een omweg. Als je dat echt direct waarneemt. Is er een openheid die jouw innerlijk en de gehele hemel omvat. Dan is binnen en buiten een. Dan ervaar je enkel Het. Dan maakt het niet uit dan, je op dat moment verrukt bent door de woorden van de Boeddha. Of door een video van J. Krishnamurti enthousiast bent. Er is enkel Dat. Hoe je Dat ook ervaart, er is enkel Dat. Boeddha is Dat en jij bent Dat. Of dat je nu enkel alleen bent en nergens aan denkt. Dat, is niet-twee.
Daarom is het van groot belang (jouw) alle goede leraren te omhelzen. En daarbij ook jezelf te omhelzen.
Het licht komt tot ons door bijvoorbeeld een leraar. Maar er is ook sprake van een innerlijke leraar. Er is geen onderscheid tussen beiden. Hoe goed je je ook voelt van binnenuit, enkel door eigen inspanning, wijs nimmer het licht af wat van buitenaf naar jou komt. En hoe groot een licht ook moge zijn van buitenaf naar jou toe. Jij bent en blijft altijd verantwoordelijk voor je eigen leven.
Met andere woorden: Je kunt niet om jezelf en de ander heen. Samen zijn zij een. En nimmer gescheiden geweest. Er is enkel maar een licht.
Wie onafhankelijk wil zijn, is en blijft verkrampt.
Wie afhankelijk denkt te zijn, is en blijft verkrampt.
De Waarheid is totaal. Open. Een.
Verlichting omvat de uiterlijke en innerlijke meester/leraar/God. Deze kunnen enkel als twee worden ervaren in en door onwetendheid. In vreugde de innerlijke leraar ontdekken is gelijk aan in vreugde de uiterlijke leraar ervaren. Wie dus tegen een Jezus, Boeddha, et cetera is, is eigenlijk tegen zijn eigen volledige, totale verlichting zonder verkramping. Wie tegen eigen verantwoordelijkheid is, zit in hetzelfde schuitje.
Kijk naar jezelf. Kijk naar de ander. Zij zijn een en daarin ligt de verlichting. 😉

Kop in het zand?

De georganiseerde godsdiensten maken er een potje van. Zeker zij die geloven in geweld, zoals het hindoeïsme, de islam en het jodendom.
Maar niet alleen godsdiensten doen mee aan het geweld op aarde. Ook zij die over lijken gaan, om geld, succes en/of macht. Geld is naast ‘God’ volgens mij tevens de grootste aanleiding tot haat en geweld. Er bestaat bijvoorbeeld haat en of onderdrukking tegenover vrouwen vanuit de georganiseerde godsdiensten maar ook omdat men geld najaagt: denk maar aan de enorme vrouwenhandel overal ter wereld. Ook de natuur wordt vanwege de liefde voor het geld enorm uitgebuit, is het niet zo?
Mensen aanbidden hun zogenaamde goden… Zoals sportlieden, en acteurs,… Ook in die wereld draait het vooral om geld en succes.
Slechts een handje vol mensen hebben begrepen dat het om een innerlijke transformatie gaat, wat ons echt gelukkig zal maken en daardoor volkomen ongevaarlijk. Want wie ongelukkig is moet wel gevaarlijk zijn, voor zichzelf en anderen. Liefde is het medicijn en geen zelfmedelijden. De hunkering naar macht vanuit de politiek, het volk en de godsdienst zorgt ervoor dat de wereld – samenleving – zo enorm gevaarlijk in elkaar steekt.
Mensen als Jezus van Nazareth, Gautama Boeddha en Jiddu Krishnamurti boden een andere uitdaging: zelfkennis. ‘Wie alles kent behalve zichzelf, mist alles,’ Jezus in het evangelie van Thomas.

 

Liefde of verlichting is geen idee

Jij bent liefde. Liefde als idee ontstaat bij twijfel en gebrek aan inzicht. Als Christus het licht in de wereld is, dan is jouw licht echt niet anders. Er bestaan niet twee lichten. Dat wat goddelijk is, is een.
Zoals de ruimte in een stenen kruik niet anders is dan de ruimte buiten de kruik. En die zogenaamde afgescheiden ruimte bestaat slechts door de kruik. Ons ego creëert deze illusie van innerlijke afgescheidenheid.
Als de stenen kruik breekt (hoe groot of klein ook) blijkt overduidelijk dat de innerlijke ruimte in werkelijkheid altijd hetzelfde is geweest als de uiterlijke ruimte. Dat geldt voor alle ruimtes, in hoeveel stenen kruiken ook.
De verlichting van een Boeddha is jouw verlichting. De vrede van deze verlichte is jouw vrede. Er bestaat in werkelijkheid maar een vrede.
Natuurlijk kun je iemand buiten jouzelf als groot ervaren en aan jezelf twijfelen maar als je jezelf echt begrijpt: is buiten binnen en binnen buiten.
De zoon van God dat ben jijzelf.
De Boeddha dat ben jijzelf.
Als liefde een idee is, dan is er ook nog altijd haat. Want als idee probeer jij je haat te beteugelen, niet waar? Waar liefde gerealiseerd is, kan haat niet zijn.
Het is goed Jezus te vinden. Maar ook hij zei: Jij bent het zout der aarde en het licht der wereld. … Je kunt niet meer worden dan je meester maar wel gelijk aan hem. Blijkbaar is deze boodschap vergeten door christenen en geeft hun aanbidden van de Heer hun meer vrede. Maar omdat de Heer niet altijd ervaren wordt, omdat je niet altijd denkt aan Jezus, omdat Jezus zich niets steeds openbaart aan jou, van minuut tot minuut ontstaan er leemtes waarin jij niets ervaart. Maar als jij ook gelijk bent aan hem, dan zullen deze leemtes verdwijnen. Dan wordt je geheel verlicht. Maar als je ook maar de kleinste twijfel ervaart betreffende deze waarheid, blijf je hopen op hem, die je Jezus noemt, jouw redder.
Ook boeddhisten kunnen dag in dag uit mediteren op de Boeddha maar dat doet ook niet de leemtes in hen voorgoed verdwijnen.
Zelfs als je Jiddu Krishnamurti zegt te prefereren, die geen volgelingen had en geen autoriteit wilde zijn, kan het toch zo zijn dat je de afwezigheid van hem en de afwezigheid van zijn leringen als akelig ervaart. Dat je het liefst er altijd vol van zou willen zijn, is het niet zo voor iedere zoeker?
De twijfel dat je afgescheiden bent van God doet juist alle ervaringen in stand houden als zeer belangrijk voor jouw ziel als mens hier op aarde. God afwijzen heeft geen zin maar je zelf niet kennen ook niet. Als jij echt de innerlijke ruimte bewust wordt en niet alleen die uiterlijke ruimte, zullen deze samen gaan. De uiterlijke leraar verwijst altijd naar de innerlijke leraar. En de innerlijke leraar wijst de uiterlijke leraar in zijn licht niet af. Je kunt niet Krishnamurti (bewust) afwijzen en zelf verlicht zijn. Het licht kan namelijk niet zichzelf afwijzen.
Als Jezus jouw leven verlicht, dan is jouw liefde voor hem geen andere liefde dan zijn liefde voor jou. Dit zien en echt begrijpen, doet iedere grens verbleken en verdwijnen.
Er is slechts enkel licht. Dat wat we zijn.

Advaita?!

Wat betekent inhoudelijk in hemelsnaam ‘advaita’? Het woord zelf is Sanskriet en betekent niet-twee-heid. Dat je Dat bent. Dat de druppel de oceaan is.
 
Kijk je naar de WikipediA:
‘De Advaita Vedānta (Sanskriet अद्वैत वेदान्त; IAST Advaita Vedānta; IPA [/əd̪veat̪ə veːd̪ɑːnt̪ə/]?) is een filosofisch-religieuze onderschool binnen de Vedanta en vertegenwoordigt een puur monistische of nondualistische manier van denken. A-dvaita (niet-tweeheid) duidt op non-dualisme. De belangrijkste filosoof van deze stroming is Sri Shankara.’
 
Sommige zogenaamde advaita-leraren beweren dat er alleen maar God bestaat of bewustzijn. Dat alles bewustzijn is. Dat er geen goed-en-kwaad bestaat. Dat alles ‘God’ is. Er is enkel Dat. Daarentegen wordt er dan ook koud beweerd dat je niet de wereld bent, dat alles een illusie is. Dat je geen ervaring bent. Dat je Dat bent wat eeuwig is. Dat alles slechts zich manifesteert in jou.
Kun jij het nog volgen hier?
Je bent alles. Er is geen tweede. En toch is de wereld een illusie.
 
Neti-neti: Je bent niet dit, je bent niet dat.
Je bent niet het object maar het subject. En het subject kan zichzelf niet waarnemen.
 
Even weer iemand anders aan het woord:
‘Het onderwijs van Advaita Vedanta analyseert en corrigeert de onjuiste conclusies over jezelf en de wereld, waardoor de visie ‘ik ben het geheel’ geleidelijk helder wordt. Vedanta doet geen beloftes. Vedanta beweert niet dat je het geheel zult worden. Vedanta zegt dat je het geheel bent. En je bent vrij om dit te ontdekken.’ Deze tekst komt van een traditionele pagina: http://www.advaita.nl/essentie/
 
Mogelijk is jouw (advaita) leraar geen bonafide leraar. Geen leraar uit de traditie van India!
Zoals je de kerk van Rome hebt en mensen die zelf de Bijbel kennen, in Jezus geloven en het evangelie brengen. Rome levert geen leraren af die niet hebben gestudeerd en niet speciaal zijn ingewijd. Ook hun doop is anders!…
Ook binnen zen heb je veel zelfverklaarde leraren.
 
Douwe Tiemersma:
‘Volgens Advaita Vedanta is het zelf de hoogste werkelijkheid dat ten grondslag ligt aan het hele universum. De persoon die in je lichaam lijkt te zitten, de persoon waarvan je gelooft dat je die zelf bent, blijkt uiteindelijk een illusie.’ Bron: http://www.advaitaweb.nl/artikelen/Douwe/wat%20is%20advaita%20DT.html
 
Je komt veelvuldig het volgende tegen bij zogenaamde advaita-aanhangers:
Het maakt niet uit wat je doet. Want er bestaat immers toch geen goed-en-kwaad. Alles is OK. Omdat je OK bent! (Of misschien ‘beter’ gezegd: Je bent immers Niets.)
Maar dan struikel ik weer over de lering: Je bent geen ervaring. En als dat waar is, waarom zijn al die ervaringen dan zo belangrijk? Zoals drugs, eten en alcohol? Dat verslaving eerder als normaal wordt beschouwd als abnormaal.
 
In de Ashtavakra gita (ook een bekend geschrift binnen de advaita) staat het volgende:
‘Jij aldoordringend Wezen! Goed en kwaad, plezier en pijn: alles werking van de geest, jouw Zelf hangt er niet mee samen. Dader noch slachtoffer ben jij wezenlijk vrij.’
Maar er staat in deze gita ook verder het volgende:
‘Vorst of vagebond, wie geen genotsverlangen kent, zich niet scheidt in goed of kwaad, vermag het Allerhoogste.’
Bron: http://info.stiltij.nl/publiek/vertaal/ashtavakra.pdf
Wie ‘geen genotsverlangen kent’?
Volgens mij wordt dit genotsverlangen juist tegenwoordig overal, binnen en buiten advaita-Facebook goedgepraat, niet waar?
 
We leven in vreemde tijden. Iedereen is tegenwoordig specialist, kenner.
Maar ik geef hier toe beslist geen kenner te zijn.
Ik blijf vraagtekens plaatsen.
 
Maar moet je eerst weten wat advaita is, om jezelf te kennen? Ik dacht het niet. En dat kan weleens een valkuil zijn voor allen die beweren te weten wat advaita is.
Ken uzelve, blijft en is onafhankelijk. De rest is slechts een of ander concept of zogenaamd niet-concept. Maar ook ongeloof is een geloof, niet waar?
Alexander Smit heeft weleens gezegd, dat advaita zonder een gerealiseerd leraar gevaarlijk is, alleen nog meer het ego zal voeden. (Bron: http://home.online.nl/prembuddha/alex3.html)
 
Maar hoe weet jij of dat iemand gerealiseerd is?
Zo zie je mensen in eens achter iemand aanlopen en verkondigen dat hij/zij het echt IS. Om vervolgens weer een tegenbeweging te zien 😀
Zelfkennis gaat niet over uitstellen of anderen. Daar waar jij bent is de Waarheid.

De lotus en de zon

Eerst groeit de lotus helemaal vanuit de modder en diepe water naar de oppervlakte, waar dan de bloem zich openbaart, vlak boven het wateroppervlakte. Dat kan niet zonder de zon. De zon vervolmaakt de lotus.
De weg van de kundalini gaat – in onszelf – helemaal omhoog en als de energie stroomt, voel jij je beter. Als we ons open voelen, waar zijn we dan open voor? Dat wat we God noemen kan ons dan bereiken en ons leven vervolmaken.
Verlichting kan niet half zijn. Jij doet een stapje en God doet een stapje. Jij ontmoet de kosmos en de kosmos jou. Samen een. Zoals de ruimte in een gesloten aarden pot een wordt met de ruimte buiten zich als de pot breekt. Er is een ruimte.
De sleutel van dit alles is liefde en observatie.

 

Verlichting

Verlichting is een beladen onderwerp.
Maar… toen de Boeddha ontwaakte sprak hij er gewoon over, toch was de eerste persoon waar hij het tegen zei het er niet mee eens. Hij zag wel dat Gautama Boeddha iets uitstraalde maar… ‘verlicht’?
Nu wordt Boeddha aanbeden, door miljoenen mensen, over de hele wereld, als een verlichte.
Zeggen dat je verlicht bent, roept vaak vele vraagtekens op. Durf jij jezelf te vergelijken met Boeddha? Of te vergelijken met Jezus, zeggen dat je God bent?
Boeddhisten zullen je gauw hoogmoedig vinden en christenen zullen je voor verward of verdwaald verklaren, want alleen hun Jezus is namelijk God.
Toen Osho (Bhagwan) 21 jaar door India trok om overal lezingen te geven, zei hij niet dat ie verlicht was. Hij zei waarom: ‘Ze zouden me hebben vermoord.’ Zelfs in India moet je uitkijken om zomaar in het openbaar voor groot publiek te beweren dat je verlicht bent! Later begon hij wel te zeggen dat ie verlicht was maar dat deed hij voor zijn eigen groep van mensen.
Toen Jiddu Krishnamurti werd gevraagd of dat hij de nieuwe Christus was, antwoordde hij met: Wat voor zin heeft dat om daar een antwoord op te geven. Als ik ja zeg en iemand anders zegt dat ik het niet ben, wie zal je dan moeten geloven? Maar later zei hij ook: Er is geen verschil tussen mij en waarover ik spreek.
Je hebt altijd discussies over hoe groot jouw leraar is en die van mij. Dat bijvoorbeeld Boeddha verlichter was dan Osho.
Zelfkennis kan alleen maar over jou gaan en dan wel hier en nu.
Wees namelijk een licht voor jezelf.
En als jij verlicht bent, zul je een zegen zijn voor jezelf en je meest directe omgeving. Maar het kan zijn dat mensen je liever kwijt dan rijk zijn, zelfs op Facebook. 
Zen heeft een prachtige uitspraak: Hoe groter de twijfel hoe groter de verlichting. Hoe kleiner de twijfel, hoe kleiner de verlichting.
Je moet aan alles durven en kunnen twijfelen zonder daarin kinderachtig te worden. Zelfonderzoek vraagt vrijheid.
Verlichting is altijd net even anders dan je denkt. Het bekende heeft er geen vat op.