Hoe gek ben jij? Al ‘verlicht’?

Jezus als Boeddha werden voor gek verklaard, uitgelachen toen zij verklaarden verlicht te zijn.
Boeddha ontmoette na zijn ontwaking een man op zijn pad, die zei: ‘Goh, wat straal jij.’ Boeddha zei dat ie ontwaakt was. Maar deze spontane voorbijganger geloofde dat niet en liep weer verder…
Toen Jezus aan zijn werk begon, verklaarde zijn familie hem voor gek: ‘Kom toch naar huis…’
Ook de moeder van Ramana Maharshi smeekte haar zoon terug te komen naar huis. Maar dat deed hij dus niet…
Toen 21 jaar lang Bhagwan (Osho) door India trok om o.a. lezingen te geven, zei hij daarbij nimmer in het openbaar voor het enkele duizendkoppige publiek dat hij verlicht was: ‘Dan zouden ze mij hebben vermoord.’
Toen in 1929 Jiddu Krishnamurti afstand deed van de organisatie van De orde van de ster, werd hij ook voor gek verklaard door de nodige mensen, die hem eerst steunden. ‘Bezeten,’ zou hij zijn.
Misschien lach je ook weleens om al die verhalen over verlichte zielen, mensen op het internet en Facebook.
Ook hoor je van verlichte leraren die massaal gedemoniseerd worden, zoals: Andrew Cohen, Da Free John, Sathya Sai Baba,… Om hier maar even enkele grote en bekende namen te noemen!
Toch zegt Jezus ook, dat je geen lamp die is aangestoken vervolgens ergens onder verbergt. Nee, juist duidelijk ergens neerzet.
Aan de ene kant is ‘jouw verlichting’ een uitnodiging aan anderen om ook eens bij zichzelf naar binnen te kijken. Maar ook en ik denk vooral een uitnodiging tot reacties als: ‘De zoveelste boeddha!’ … ‘De zoveelste goeroe!’ … ‘En wie denk je wel dat je bent?’ … ‘Antichrist!’ … En dergelijke.
Misschien heb je vrienden die aardig naar je zijn.
Bhagwan koos ervoor om pas echt uit de school te klappen, toen hij zich ergens vestigde, niet langer rondtrok. In zijn ashram sprak hij vrijuit over zijn verlichte staat.
Jezus echter bleef rondtrekken en werd vervolgens door zijn ‘grote mond’ gekruisigd.
Jiddu Krishnamurti richtte zich meer op zijn leringen in het openbaar!
Als jij zegt dat je gelijk bent aan God, heb je gegarandeerd de poppen aan het dansen!
Je kunt natuurlijk ook niets zeggen (niets openbaar maken) en gewoon iedereen afkraken die voor jouw voeten loopt. Iedereen stelselmatig afbranden. Want hoeveel mensen denken niet Het begrepen te hebben maar zwijgen daar toch liever over maar voeren indirect een strijd?
Er zijn mensen die graag bekend worden als verlicht zijnde, omdat dat veel aandacht zal genereren. Dat hopen zij in ieder geval! Devote mensen met de handpalmen tegen elkaar: ‘Namaste.’ Verlichting als egotrip…
Andrew Cohen had kritiek op zijn eigen leermeester Poonjaji maar werd tenslotte zelf genadeloos afgebrand, o.a. door, nota bene, zijn eigen moeder.
Het mooie van de hedendaagse Westerse advaita- en satangbeweging vind ik, dat daar gewoon openlijk wordt gesproken over eigen verlichting. Daarbij staat echter wel wijselijk op de website satsang.nl: “Plaatsing op de agenda is geen ‘keurmerk’ dat degene die satsang geeft gerealiseerd is. Het is aan de zoeker zelf om het kaf van het koren te scheiden. Hetgeen een deel is van het spirituele proces.”

Spirituele dictators?!

Het zoeken naar verlichting heeft niets te maken met het zoeken of het accepteren van autoriteit. Zelfs de grote Boeddha zei: ‘Je moet niets van mij aannemen, alleen maar omdat ik het zeg. Ik nodig je uit om mijn leringen te onderzoeken op waarheid.’
Wie als een god wil aanbeden worden, is geen licht voor zichzelf en zeker niet voor iemand anders. Maar met reclame en een flinke dosis charisma kun je behoorlijk ver komen, zoals blijkt uit de documentaire: Kumare.
Ook zei de Boeddha: ‘Een wijs mens leert zelfs van een dwaas.’ Ook dat blijkt uit die documentaire. 
Je vindt zat autoriteiten binnen de georganiseerde godsdiensten. Maar omdat je de Waarheid niet kunt organiseren, kun je deze georganiseerde bendes gerust naast je neerleggen, vind ikzelf.
Jiddu Krishnamurti zei dat liefde voor de Waarheid genoeg was. Ook vertelde hij, dat de Waarheid een land is zonder paden. Geen techniek, geen methode, geen traditie,…
Over een spirituele gids zei hij: ‘Je hoeft toch iemand niet te gaan aanbidden, omdat ie je de weg wijst?’ Hijzelf had geen volgelingen,…
Maar als een leraar geen autoriteit is of wil zijn, dan maakt dat van hem/haar nog geen watje. Sommige leraren zijn een erg lange en moeilijke weg gegaan,… voordat ze ‘ vonden wat ze zochten’, niet waar?
En je hoeft geen schaap te zijn als je iemand (na)volgt. Wees gewoon eerlijk met jezelf. En oprecht naar de ander.
De Boeddha zei wel, dat de eerste stap vertrouwen is, want hoe kun je zijn leringen echt in alle openheid onderzoeken zonder vertrouwen? Je gelooft namelijk in de leraar als iemand die mogelijk een stapje verder is, dan jezelf. 
Zinloze discussies wijzen op wantrouwen. Maar alles als zoete koek aannemen, wijst op domheid.
Meestal denken we zwart wit. Het afwijzen van een ontwaakt mens of het aanbidden van zo’n mens mist ieder doel.
De Boeddha en Krishnamurti zeiden: ‘Wees een licht voor jezelf.’ En toch waren zij daar om naar te luisteren,…

Wat is verlichting?

Iedereen zal daarop wel zijn eigen antwoord hebben. Misschien wel de meeste reactie: Ik ben het in ieder geval niet.
Waar licht is, is geen duisternis. En dat is wat we allemaal wel ervaren, duisternis in ons leven: al is het maar door een bericht in de krant dat een familie haar jonge dochter mist. Later dan blijkt vermoord te zijn… Zoiets maakt zelfs de volledig onbekende lezer niet blij.
Duisternis omringt ons en lijkt ook onze ziel af en toe binnen te dringen, zoals bij het lezen van zoiets afschuwelijks.
Maar… je bent niet het verhaal. Er is iets wat groter is dan zulke berichten in de krant. Je kunt Dat realiseren. Je kunt direct zien dat je Dat bent. Dan wordt de kou in je huiskamer verdreven door het vuur van jouw kachel. Je vergeet dan weer die kou, of dat deze nimmer heeft bestaan. Toch gaat het hier niet om het goed praten van zulke gebeurtenissen, in het leven van families. Maar dat je terug kunt keren naar je bron. Dat je weet wat je werkelijke thuis is, zogezegd.
Als mens kennen we verdriet en pijn. Maar wat is er verkeerd aan om de kachel in jouw leven brandende te houden? Of om te ontdekken dat ook in jouw woning een kachel staat.

De ervaring van non-dualiteit…

…betekent voor ‘ik ben’, het einde van de ervaring van afgescheidenheid.
Maar iedere ervaring is tijdelijk, dus ik ben blijft in problemen zitten.
Een snoeppot leeg trekken, geeft ook tijdelijk een ervaring van non-dualiteit of een orgasme of bijvoorbeeld een joint. Maar hardlopen en joggen kunnen ook een plezierige ervaring geven, niet waar? Maar het betekent nimmer het echte oplossen van ik ben.
Dus mensen raken makkelijk verslaafd of gaan op zoek naar een herhalende ervaring van non-dualiteit bijvoorbeeld door satsang.
‘Ik ben’ hevig op zoek naar verlossing.
Zijn verlossing ligt niet in een nieuwe ervaring maar in DAT wat we werkelijk zijn, het Absolute. We zijn niet de wereld die we waarnemen, we zijn DAT waar alles in verschijnt. En DAT is niet op zoek naar enige ervaring. Eigenlijk is DAT de enige echte ervaring, ervaren, zogezegd.
Sri Ramana Maharshi noemde dat ook wel bliss.
Je vindt je vrede niet in deze wereld. Maar in DAT wat je werkelijk bent. De wereld is slechts een begoocheling. Omdat de wereld jou de indruk geeft, dat zij de waarheid is. Dat de waarheid daar ligt en niet in jezelf. Het gaat om het subject, dat zichzelf weet te verlossen door DAT. Ik ben vind enkel tijdelijke rust in de wereld, de wereld van ervaringen.
DAT is het licht der wereld. Sommigen noemen DAT God.
Jij bent gelijk aan God, je bent DAT. Maar je twijfelt daaraan, omdat je het licht niet direct hebt gezien. De druppel is de zee. De zee is een en al druppels. De ruimte in de pot is niet anders dan de ruimte buiten de pot. Er bestaat geen binnen en buiten. Er is enkel DAT.
Maar zolang als we liever zoet worden gehouden door welke ervaring ook, zullen we nimmer onze verlossing verwerkelijken.

Dat…

…waar alles zich in manifesteert.
Makkelijk gesproken maar wat is ‘dat’?
Je kunt het ‘God’ noemen of dat wat je werkelijk bent.
Dat, is zonder moeite maar onze weg ernaar gaat niet altijd over rozen, dat mag best gezegd worden!
Dat, is geen liefdeloze- ervaring of staat of zijn.
Want de gerealiseerde is ook degene waar hij/zij onderricht aangeeft.
Dat, staat voor absolute vrijheid. Omdat verantwoordelijkheid, identificatie, het object,… niet centraal staat. Je bent die dikke lachende boeddha.
In onwetendheid lijden we.
Als de druppel en de oceaan voor jou een blijken te zijn, is dat niet langer het gezochte. Dat ben jij.

Een licht voor jezelf

God is een licht voor onszelf. Maar ook wordt er gezegd dat we een licht voor onszelf kunnen zijn.
Jiddu Krishnamurti zei: Wees een licht voor jezelf.
En in de Bijbel staat: God is licht.
Wie het licht heeft, wandelt niet langer in duisternis.
Misschien ken je wel het gevoel om in donker te wandelen ergens alleen. Dan ben je blij als het weer licht(er) wordt zo rond 04:00 uur. Dan beginnen ook weer de vogeltjes te fluiten. Het gevoel van afgescheidenheid is vooral voelbaar als het donker is.
Licht is ook liefde. Zij zijn blijkbaar een.
Iemand de een BDE heeft gehad praat daar weleens van. In de duisternis een licht te hebben moge ervaren. En dat licht was ook liefde.
Het is geen tijdelijke ervaring. Ook al kun je hem nu niet hebben. Het licht zelf is niet tijdelijk. Wolken voor de zon betekent niet dat er geen zon meer is.
God is waarachtige zelfkennis. Want net als een goed boek, blijft deze in niets gehuld totdat er sprake is van licht.

Ongeconditioneerd bewustzijn

Wanneer binnen en buiten een zijn, ben je hier en nu aanwezig. Het lichaam echter leeft altijd in het verleden-heden-toekomst, omdat de zo hetende body-mind tijd gebonden is. Bijvoorbeeld: Een nare ervaring doet je aan gisteren (verleden) denken en je lichaam voelt dat ook, zulke gedachten, niet waar? Ook kan je vervolgens dan verlangen naar een lekker stuk chocolade, dat je dan nu (heden) wilt pakken. Ook kun je dan denken dat je nog genoeg chocolade hebt voor morgen (toekomst).
Maar op de vraag: Wie ben ik? Volgt een ander antwoord, dan dat wat hier boven in een tijdlijn staat beschreven.
Het ongeconditioneerde bewustzijn kan zich legen van tijd, is in werkelijkheid tijdloos. Zoals een natte hond, het water van zijn vacht afschudt. Of zoals een duiker opduikt boven het water en dat wat onder is in 1x achter zich laat. Of een spiegel die vol kan zijn maar in het donker leeg.
Dat wat je werkelijk bent, is als een lotus die zich heeft ontworsteld aan de modder en het water zelf en enkel dan vol is van de zon, die op hem schijnt.
Dat wat we werkelijk zijn heeft geen conflict met buiten, en dat wat buiten is, is niets anders dan wat binnenin jou is. Er is niet-twee. Alleen de zeepbel zelf creëert een grens/wand, niet zijn inhoud of de ruimte buiten de zeepbel. Ruimte is een. De zeepbel is de illusie van de mind, de mind zelf.
Bewustzijn gaat niet over een ik, een persoon met een bepaalde afkomst en toekomst. Want dat is de zeepbel. Is het niet zo?
Ongeconditioneerd bewustzijn omvat God en god. Oceaan en druppel. En zij zijn nimmer twee geweest. Alleen de zeepbel denkt dat er ruimte in en buiten hem bestaat. Ruimte zelf is gelijk aan ongeconditioneerd bewustzijn. 🙂

Verkrampt…

…En daardoor niet innerlijk verlicht.
We denken, geloven dat we innerlijk anders zijn dan Jezus, Boeddha, God, Krishnamurti,… Misschien dat we wel tot bloei kunnen komen maar dat er nu geen sprake is van non-dualiteit tussen beiden.
We denken, geloven innerlijk iets anders te ervaren dat minderwaardig is aan – bijvoorbeeld – de grote Boeddha.
Jij bent niet Dat/Het/Hem. In ieder geval niet nu.
Maar het kan ook zo zijn dat je daar wel in gelooft. Dat je gelijk bent aan bijvoorbeeld Jezus, God. En dat je om die reden hem/hen echter van je afduwt. Want je hebt immers genoeg aan jezelf.
Maar als je nu eenmaal nooit genoeg hebt aan jezelf. En dat je toch volkomen gelijk bent aan…. Wat dan?
Dan ben je nimmer afgescheiden van dat wat je buiten jezelf ervaart. Dan is de innerlijke ervaring van ‘jezelf’ niet anders dan als je bijvoorbeeld denkt aan ‘de grote Boeddha’. Dan zij twee een.
Alles wat we buiten onszelf geestelijk heiliger/groter/reiner/verlichter/… achten dan ons zogenaamde nietige zelf, is slechts een symbool, een verwijzing naar Dat/Het/Wie we werkelijk Zijn. Maar dat moet je natuurlijk wel echt begrijpen, zien.
De uiterlijke Jezus of Boeddha die jij zo als bijzonder ervaart, is niets anders dan de ervaring van jeZelf, hier en nu. Maar dan via een omweg. Als je dat echt direct waarneemt. Is er een openheid die jouw innerlijk en de gehele hemel omvat. Dan is binnen en buiten een. Dan ervaar je enkel Het. Dan maakt het niet uit dan, je op dat moment verrukt bent door de woorden van de Boeddha. Of door een video van J. Krishnamurti enthousiast bent. Er is enkel Dat. Hoe je Dat ook ervaart, er is enkel Dat. Boeddha is Dat en jij bent Dat. Of dat je nu enkel alleen bent en nergens aan denkt. Dat, is niet-twee.
Daarom is het van groot belang (jouw) alle goede leraren te omhelzen. En daarbij ook jezelf te omhelzen.
Het licht komt tot ons door bijvoorbeeld een leraar. Maar er is ook sprake van een innerlijke leraar. Er is geen onderscheid tussen beiden. Hoe goed je je ook voelt van binnenuit, enkel door eigen inspanning, wijs nimmer het licht af wat van buitenaf naar jou komt. En hoe groot een licht ook moge zijn van buitenaf naar jou toe. Jij bent en blijft altijd verantwoordelijk voor je eigen leven.
Met andere woorden: Je kunt niet om jezelf en de ander heen. Samen zijn zij een. En nimmer gescheiden geweest. Er is enkel maar een licht.
Wie onafhankelijk wil zijn, is en blijft verkrampt.
Wie afhankelijk denkt te zijn, is en blijft verkrampt.
De Waarheid is totaal. Open. Een.
Verlichting omvat de uiterlijke en innerlijke meester/leraar/God. Deze kunnen enkel als twee worden ervaren in en door onwetendheid. In vreugde de innerlijke leraar ontdekken is gelijk aan in vreugde de uiterlijke leraar ervaren. Wie dus tegen een Jezus, Boeddha, et cetera is, is eigenlijk tegen zijn eigen volledige, totale verlichting zonder verkramping. Wie tegen eigen verantwoordelijkheid is, zit in hetzelfde schuitje.
Kijk naar jezelf. Kijk naar de ander. Zij zijn een en daarin ligt de verlichting. 😉