God is liefde – interview

Lilian Ferru: ‘Liefde is niet iets zoetsappigs, het kent geen goed en kwaad, maar is wel een onmisbaar kompas in de turbulentie van het leven. Een waarachtig gesprek over rechtvaardigheid, acceptatie, het verschil tussen vooroordelen en oordelen.
 
Is liefde alles maar goed vinden, of mag je met de vuist op tafel slaan en de Farizeeërs de tempel uitsmijten? Ben je een deurmat waar welkom op staat, of is het tijd om de druivenrank te snoeien? Met thema’s als gebed als uiting van menselijkheid, Jezus, en het boek van Chandra & Nathan: AHAWAH, God is Liefde. Kunnen mensen elkaar écht liefhebben zonder God te kennen?” Bron + video: http://degoednieuwskrant.nl/index.php/nieuws/aanbevolen/4208-lilian-ferru-in-gesprek-met-chandra-nathan-god-is-liefde

Wat is verlichting?

Iedereen zal daarop wel zijn eigen antwoord hebben. Misschien wel de meeste reactie: Ik ben het in ieder geval niet.
Waar licht is, is geen duisternis. En dat is wat we allemaal wel ervaren, duisternis in ons leven: al is het maar door een bericht in de krant dat een familie haar jonge dochter mist. Later dan blijkt vermoord te zijn… Zoiets maakt zelfs de volledig onbekende lezer niet blij.
Duisternis omringt ons en lijkt ook onze ziel af en toe binnen te dringen, zoals bij het lezen van zoiets afschuwelijks.
Maar… je bent niet het verhaal. Er is iets wat groter is dan zulke berichten in de krant. Je kunt Dat realiseren. Je kunt direct zien dat je Dat bent. Dan wordt de kou in je huiskamer verdreven door het vuur van jouw kachel. Je vergeet dan weer die kou, of dat deze nimmer heeft bestaan. Toch gaat het hier niet om het goed praten van zulke gebeurtenissen, in het leven van families. Maar dat je terug kunt keren naar je bron. Dat je weet wat je werkelijke thuis is, zogezegd.
Als mens kennen we verdriet en pijn. Maar wat is er verkeerd aan om de kachel in jouw leven brandende te houden? Of om te ontdekken dat ook in jouw woning een kachel staat.

Vrije wil of niet?…

Als alles een is, alles in wezen niet verschillend. Dan zit het verschil in de vorm. Zoals een kapotte pc en een kapot glas.
Als alles een is en er geen verschil is omdat alles uit dezelfde bron komt. Zit het verschil in hoe wij een beschimmelt broodje ervaren en een rotte appel.
Alles iedereen ontwaakt is, iedereen gelijk, alles gerealiseerd. Dan zit het verschil in hoe wij liefde ervaren. Hoe wij een vriendelijk woord ervaren.
Als er enkel nu is, geen verleden en toekomst. Dan zit het verschil voor ons in een klein plantje en een boom.
Als alles gebeurt, we geen invloed hebben, geen keuze. Dan zit het verschil in de vraag: Wil je patat of een bord aardappelen?
Als er geen goed en kwaad bestaat. Dan zit het verschil in wat het ANP plaatst:: http://www.hartvannederland.nl/aanbevolen/2017/woede-en-verontwaardiging-dood-anne-faber/
Als er geen hoop en toekomst bestaat. Dan zit het verschil blijkbaar in die glimlach van die ander.
 
Alles wat krom is kan het denken recht praten of net andersom. Daarom kan het Antwoord niet echt liggen in ons denken.
In liefde bestaat er geen vrije wil omdat liefde enkel zichzelf bewust is. Maar hier kun je dus anders over denken.
In liefde is er enkel dat, wat we rechtstreeks gewaar zijn, zonder de filter: dat er wel- of geen vrije wil is.
Dat er wel- of geen vrije wil bestaat, is niet de vraag. Maar dat we onszelf kennen als liefde.

Dat…

…waar alles zich in manifesteert.
Makkelijk gesproken maar wat is ‘dat’?
Je kunt het ‘God’ noemen of dat wat je werkelijk bent.
Dat, is zonder moeite maar onze weg ernaar gaat niet altijd over rozen, dat mag best gezegd worden!
Dat, is geen liefdeloze- ervaring of staat of zijn.
Want de gerealiseerde is ook degene waar hij/zij onderricht aangeeft.
Dat, staat voor absolute vrijheid. Omdat verantwoordelijkheid, identificatie, het object,… niet centraal staat. Je bent die dikke lachende boeddha.
In onwetendheid lijden we.
Als de druppel en de oceaan voor jou een blijken te zijn, is dat niet langer het gezochte. Dat ben jij.

Een licht voor jezelf

God is een licht voor onszelf. Maar ook wordt er gezegd dat we een licht voor onszelf kunnen zijn.
Jiddu Krishnamurti zei: Wees een licht voor jezelf.
En in de Bijbel staat: God is licht.
Wie het licht heeft, wandelt niet langer in duisternis.
Misschien ken je wel het gevoel om in donker te wandelen ergens alleen. Dan ben je blij als het weer licht(er) wordt zo rond 04:00 uur. Dan beginnen ook weer de vogeltjes te fluiten. Het gevoel van afgescheidenheid is vooral voelbaar als het donker is.
Licht is ook liefde. Zij zijn blijkbaar een.
Iemand de een BDE heeft gehad praat daar weleens van. In de duisternis een licht te hebben moge ervaren. En dat licht was ook liefde.
Het is geen tijdelijke ervaring. Ook al kun je hem nu niet hebben. Het licht zelf is niet tijdelijk. Wolken voor de zon betekent niet dat er geen zon meer is.
God is waarachtige zelfkennis. Want net als een goed boek, blijft deze in niets gehuld totdat er sprake is van licht.

Zoeken naar een oplossing

Het zoeken naar een oplossing…
Is het hier en nu ontvluchten.
Zijn vraagt vertrouwen. ‘Zijn’ zou je ook liefde kunnen noemen.
Sta liever stil bij de vraag, in de plaats van een antwoord proberen te vinden op de vraag.
Liefde is namelijk altijd het antwoord, en zoiets ligt namelijk dan niet in de toekomst.
Het lijkt erop dat mensen wel een antwoord willen hebben voor hun problemen in deze wereld maar niet willen liefhebben.
Als je de liefde vergeet in je leven lijkt het erop dat je dan gaat zoeken naar antwoorden.
Iemand die liefde ervaart, heeft geen vragen. Levensvragen, zoals hoe kan ik de wereld redden, helpen?
Ook dit lijkt natuurlijk op een antwoord, deze uiteenzetting. Maar geen antwoord tegenover een vraag. Kijk in de vraag, kijk naar… waarom je de wereld wil helpen. Innerlijke vrede laat alle vragen simpelweg verdwijnen.

Verkrampt…

…En daardoor niet innerlijk verlicht.
We denken, geloven dat we innerlijk anders zijn dan Jezus, Boeddha, God, Krishnamurti,… Misschien dat we wel tot bloei kunnen komen maar dat er nu geen sprake is van non-dualiteit tussen beiden.
We denken, geloven innerlijk iets anders te ervaren dat minderwaardig is aan – bijvoorbeeld – de grote Boeddha.
Jij bent niet Dat/Het/Hem. In ieder geval niet nu.
Maar het kan ook zo zijn dat je daar wel in gelooft. Dat je gelijk bent aan bijvoorbeeld Jezus, God. En dat je om die reden hem/hen echter van je afduwt. Want je hebt immers genoeg aan jezelf.
Maar als je nu eenmaal nooit genoeg hebt aan jezelf. En dat je toch volkomen gelijk bent aan…. Wat dan?
Dan ben je nimmer afgescheiden van dat wat je buiten jezelf ervaart. Dan is de innerlijke ervaring van ‘jezelf’ niet anders dan als je bijvoorbeeld denkt aan ‘de grote Boeddha’. Dan zij twee een.
Alles wat we buiten onszelf geestelijk heiliger/groter/reiner/verlichter/… achten dan ons zogenaamde nietige zelf, is slechts een symbool, een verwijzing naar Dat/Het/Wie we werkelijk Zijn. Maar dat moet je natuurlijk wel echt begrijpen, zien.
De uiterlijke Jezus of Boeddha die jij zo als bijzonder ervaart, is niets anders dan de ervaring van jeZelf, hier en nu. Maar dan via een omweg. Als je dat echt direct waarneemt. Is er een openheid die jouw innerlijk en de gehele hemel omvat. Dan is binnen en buiten een. Dan ervaar je enkel Het. Dan maakt het niet uit dan, je op dat moment verrukt bent door de woorden van de Boeddha. Of door een video van J. Krishnamurti enthousiast bent. Er is enkel Dat. Hoe je Dat ook ervaart, er is enkel Dat. Boeddha is Dat en jij bent Dat. Of dat je nu enkel alleen bent en nergens aan denkt. Dat, is niet-twee.
Daarom is het van groot belang (jouw) alle goede leraren te omhelzen. En daarbij ook jezelf te omhelzen.
Het licht komt tot ons door bijvoorbeeld een leraar. Maar er is ook sprake van een innerlijke leraar. Er is geen onderscheid tussen beiden. Hoe goed je je ook voelt van binnenuit, enkel door eigen inspanning, wijs nimmer het licht af wat van buitenaf naar jou komt. En hoe groot een licht ook moge zijn van buitenaf naar jou toe. Jij bent en blijft altijd verantwoordelijk voor je eigen leven.
Met andere woorden: Je kunt niet om jezelf en de ander heen. Samen zijn zij een. En nimmer gescheiden geweest. Er is enkel maar een licht.
Wie onafhankelijk wil zijn, is en blijft verkrampt.
Wie afhankelijk denkt te zijn, is en blijft verkrampt.
De Waarheid is totaal. Open. Een.
Verlichting omvat de uiterlijke en innerlijke meester/leraar/God. Deze kunnen enkel als twee worden ervaren in en door onwetendheid. In vreugde de innerlijke leraar ontdekken is gelijk aan in vreugde de uiterlijke leraar ervaren. Wie dus tegen een Jezus, Boeddha, et cetera is, is eigenlijk tegen zijn eigen volledige, totale verlichting zonder verkramping. Wie tegen eigen verantwoordelijkheid is, zit in hetzelfde schuitje.
Kijk naar jezelf. Kijk naar de ander. Zij zijn een en daarin ligt de verlichting. 😉

Kop in het zand?

De georganiseerde godsdiensten maken er een potje van. Zeker zij die geloven in geweld, zoals het hindoeïsme, de islam en het jodendom.
Maar niet alleen godsdiensten doen mee aan het geweld op aarde. Ook zij die over lijken gaan, om geld, succes en/of macht. Geld is naast ‘God’ volgens mij tevens de grootste aanleiding tot haat en geweld. Er bestaat bijvoorbeeld haat en of onderdrukking tegenover vrouwen vanuit de georganiseerde godsdiensten maar ook omdat men geld najaagt: denk maar aan de enorme vrouwenhandel overal ter wereld. Ook de natuur wordt vanwege de liefde voor het geld enorm uitgebuit, is het niet zo?
Mensen aanbidden hun zogenaamde goden… Zoals sportlieden, en acteurs,… Ook in die wereld draait het vooral om geld en succes.
Slechts een handje vol mensen hebben begrepen dat het om een innerlijke transformatie gaat, wat ons echt gelukkig zal maken en daardoor volkomen ongevaarlijk. Want wie ongelukkig is moet wel gevaarlijk zijn, voor zichzelf en anderen. Liefde is het medicijn en geen zelfmedelijden. De hunkering naar macht vanuit de politiek, het volk en de godsdienst zorgt ervoor dat de wereld – samenleving – zo enorm gevaarlijk in elkaar steekt.
Mensen als Jezus van Nazareth, Gautama Boeddha en Jiddu Krishnamurti boden een andere uitdaging: zelfkennis. ‘Wie alles kent behalve zichzelf, mist alles,’ Jezus in het evangelie van Thomas.

 

Liefde of verlichting is geen idee

Jij bent liefde. Liefde als idee ontstaat bij twijfel en gebrek aan inzicht. Als Christus het licht in de wereld is, dan is jouw licht echt niet anders. Er bestaan niet twee lichten. Dat wat goddelijk is, is een.
Zoals de ruimte in een stenen kruik niet anders is dan de ruimte buiten de kruik. En die zogenaamde afgescheiden ruimte bestaat slechts door de kruik. Ons ego creëert deze illusie van innerlijke afgescheidenheid.
Als de stenen kruik breekt (hoe groot of klein ook) blijkt overduidelijk dat de innerlijke ruimte in werkelijkheid altijd hetzelfde is geweest als de uiterlijke ruimte. Dat geldt voor alle ruimtes, in hoeveel stenen kruiken ook.
De verlichting van een Boeddha is jouw verlichting. De vrede van deze verlichte is jouw vrede. Er bestaat in werkelijkheid maar een vrede.
Natuurlijk kun je iemand buiten jouzelf als groot ervaren en aan jezelf twijfelen maar als je jezelf echt begrijpt: is buiten binnen en binnen buiten.
De zoon van God dat ben jijzelf.
De Boeddha dat ben jijzelf.
Als liefde een idee is, dan is er ook nog altijd haat. Want als idee probeer jij je haat te beteugelen, niet waar? Waar liefde gerealiseerd is, kan haat niet zijn.
Het is goed Jezus te vinden. Maar ook hij zei: Jij bent het zout der aarde en het licht der wereld. … Je kunt niet meer worden dan je meester maar wel gelijk aan hem. Blijkbaar is deze boodschap vergeten door christenen en geeft hun aanbidden van de Heer hun meer vrede. Maar omdat de Heer niet altijd ervaren wordt, omdat je niet altijd denkt aan Jezus, omdat Jezus zich niets steeds openbaart aan jou, van minuut tot minuut ontstaan er leemtes waarin jij niets ervaart. Maar als jij ook gelijk bent aan hem, dan zullen deze leemtes verdwijnen. Dan wordt je geheel verlicht. Maar als je ook maar de kleinste twijfel ervaart betreffende deze waarheid, blijf je hopen op hem, die je Jezus noemt, jouw redder.
Ook boeddhisten kunnen dag in dag uit mediteren op de Boeddha maar dat doet ook niet de leemtes in hen voorgoed verdwijnen.
Zelfs als je Jiddu Krishnamurti zegt te prefereren, die geen volgelingen had en geen autoriteit wilde zijn, kan het toch zo zijn dat je de afwezigheid van hem en de afwezigheid van zijn leringen als akelig ervaart. Dat je het liefst er altijd vol van zou willen zijn, is het niet zo voor iedere zoeker?
De twijfel dat je afgescheiden bent van God doet juist alle ervaringen in stand houden als zeer belangrijk voor jouw ziel als mens hier op aarde. God afwijzen heeft geen zin maar je zelf niet kennen ook niet. Als jij echt de innerlijke ruimte bewust wordt en niet alleen die uiterlijke ruimte, zullen deze samen gaan. De uiterlijke leraar verwijst altijd naar de innerlijke leraar. En de innerlijke leraar wijst de uiterlijke leraar in zijn licht niet af. Je kunt niet Krishnamurti (bewust) afwijzen en zelf verlicht zijn. Het licht kan namelijk niet zichzelf afwijzen.
Als Jezus jouw leven verlicht, dan is jouw liefde voor hem geen andere liefde dan zijn liefde voor jou. Dit zien en echt begrijpen, doet iedere grens verbleken en verdwijnen.
Er is slechts enkel licht. Dat wat we zijn.