De ervaring van non-dualiteit…

…betekent voor ‘ik ben’, het einde van de ervaring van afgescheidenheid.
Maar iedere ervaring is tijdelijk, dus ik ben blijft in problemen zitten.
Een snoeppot leeg trekken, geeft ook tijdelijk een ervaring van non-dualiteit of een orgasme of bijvoorbeeld een joint. Maar hardlopen en joggen kunnen ook een plezierige ervaring geven, niet waar? Maar het betekent nimmer het echte oplossen van ik ben.
Dus mensen raken makkelijk verslaafd of gaan op zoek naar een herhalende ervaring van non-dualiteit bijvoorbeeld door satsang.
‘Ik ben’ hevig op zoek naar verlossing.
Zijn verlossing ligt niet in een nieuwe ervaring maar in DAT wat we werkelijk zijn, het Absolute. We zijn niet de wereld die we waarnemen, we zijn DAT waar alles in verschijnt. En DAT is niet op zoek naar enige ervaring. Eigenlijk is DAT de enige echte ervaring, ervaren, zogezegd.
Sri Ramana Maharshi noemde dat ook wel bliss.
Je vindt je vrede niet in deze wereld. Maar in DAT wat je werkelijk bent. De wereld is slechts een begoocheling. Omdat de wereld jou de indruk geeft, dat zij de waarheid is. Dat de waarheid daar ligt en niet in jezelf. Het gaat om het subject, dat zichzelf weet te verlossen door DAT. Ik ben vind enkel tijdelijke rust in de wereld, de wereld van ervaringen.
DAT is het licht der wereld. Sommigen noemen DAT God.
Jij bent gelijk aan God, je bent DAT. Maar je twijfelt daaraan, omdat je het licht niet direct hebt gezien. De druppel is de zee. De zee is een en al druppels. De ruimte in de pot is niet anders dan de ruimte buiten de pot. Er bestaat geen binnen en buiten. Er is enkel DAT.
Maar zolang als we liever zoet worden gehouden door welke ervaring ook, zullen we nimmer onze verlossing verwerkelijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *